Winter.

Klik hier om een tekst te typen.

Het is bijna nog geen seconde droog geweest van de week. Hadden wij grootse verwachtingen van onze eerste winter na zoveel jaren in Nederland, het lijkt meer op herfst! En dan zit je toch lekkerder in een huis dan op je boot in Nederland.

Enfin, Paul zijn nieuwe schaatsen (hij hoopt stiekem toch een keer op een 11-stedentocht) kunnen binnenkort weer in het vet.

 

Het mooiste nieuws van de laatste periode is dat we op 16 februari opa & bonus oma zijn geworden van Boele Julius, de prachtige zoon van Marieke en Michel. Wat een wonder is dat toch iedere keer weer! Zo’n klein kindje, waar alles op en aan zit. Marieke heeft een voorspoedige zwangerschap en bevalling gehad. En ze maken het allemaal heel goed!

 

Er komen allemaal bijzondere dingen op ons pad. En ook teleurstellingen. Maar dat hoort er allemaal bij op onze zoektocht naar ons ‘nieuwe leven aan de wal’.

We hadden een kleine klus woning in Langweer op het oog. We zagen ons al helemaal aan de slag gaan. De plattegrond met aanbouw hadden we al ‘gemaakt’. Maar na een telefoontje met de makelaar, blijkt het huisje van het weekend verkocht te zijn! Ik wist niet eens dat makelaars in het weekend werkten! Domper....

 

Ach, we zoeken weer verder en duimen ondertussen dat er een koper komt voor ons mooie schip!

 

Ondertussen zijn we in Frankrijk aangekomen en genieten we van een weekje wintersport. Dat is ook al 10 jaar geleden dat we op de lang latten stonden . Heerlijk!

Switchen......

Het nieuwe jaar is alweer een maand oud. Een maand waarin onze ideeën en toekomstplannen van links naar rechts, van hot naar her flitsen.

Vol goede moed, met een auto vol Hollandse lekkernijen, rookworsten, boerenkool, kerststollen, drop... rijden we naar Frankrijk net voor de jaarwisseling.

 

We worden weer met veel gastvrijheid en open armen door Tom ontvangen op Labrot. We mogen onze intrek nemen in 'de Stal' de 8 persoons accomodatie. Ruimte genoeg dus. Veel tijd om uit te rusten van de autorit is er niet want het is 31 december..... Er moeten bollen gebakken worden en ook flappen. Na de bollenedities in Nieuw Zeeland, Zuid Afrika en de Carieb lukt deze editie ook weer prima. De Tropische variant is vervangen door de Notenbol die Paul jaren geleden regelmatig bakte. Mmmmm......

 

Vol goede moed hebben we een afspraak gemaakt met de eigenaresse van het Kitsch Kafee en het huis. De panden die we in september ook hebben gezien en waar we steeds enthousiaster over werden. Veel vrienden die we de afgelopen maanden hebben gezien, zagen onze passie. Niet raar eigenlijk na het zien van dit filmpje. Dan krijg je echt zo'n gevoel als in de film Chocola!

 

Was het in september mooi weer en nog best druk met toeristen, het is nu januari, minder mooi weer, maar niet uitgestorven in het stadje Excideuil. Maar wat ons meteen opvalt is de leegstand rondom het Kitsch Kafee. Stond in september alleen het pandje er tegenover leeg. Nu ook het pandje rechts en op het pandje aan de linkerkant prijkt een groot stuk papier...... Wij gaan verhuizen..... Dat is balen! Het voelt ook echt niet goed. Er zijn niet eens woorden voor nodig om elkaar te overtuigen. We voelen precies hetzelfde!

 

En zo switchen onze gevoelens, gedachten, ideeën alle kanten op. Alles ligt weer open. Gaan we iets anders zoeken in Frankrijk? Toch maar in Nederland blijven en daar een b&b beginnen? Komt er totaal iets anders op ons pad? Gelukkig zijn we heel flexibel en proberen ook een beetje 'out of de box' te denken.

 

Ondertussen hebben we weer wat klussen in de Zonneroos gedaan. En er zijn meerdere cateringopdrachten geweest. Dus heb je een feestje? Denk aan ons!

Onlangs bij een oud collega een uitgebreide verfklus gedaan. Dus wil je de binnenboel (buiten mag ook)eens geverfd hebben?  Ook daar kun je ons voor inhuren! Kortom we werken volop (ook nog aan de ventilatortjes).

 

Zolang de boot nog niet verkocht is kunnen we geen grote stappen zetten. Zou wel heel leuk zijn als er zich een koper aandient!

Blogs

Christmas Time 🎄🎄

Voor het eerst in 8 jaar vieren we kerst in Nederland. Helaas niet een witte kerst. Dat was helemaal leuk geweest! Hoewel, we merken nog steeds dat we tropenbloed hebben. We hebben het snel koud en lopen met dikke truien aan.

 

Maar het is fijn om weer dicht bij familie en vrienden te zijn. En wat te kunnen betekenen. Zoals bijvoorbeeld helpen met klussen in het nieuwe appartement van Marieke en Michel. En alvast wat spullen verhuizen. Aangezien hun nieuwe huis niet al te ver van het oude huis is konden we de piano over straat ‘vervoeren’. We hadden best bekijks😉

 

Het jaarlijks USV kerst-uitje was dit jaar wel op een heel bijzondere locatie. Kasteel Oud Poelgeest. Een bijzondere editie. Geweldig om weer een keer aan te kunnen schuiven en met zoveel vrienden te genieten.

 

Oliebollen bakken we bij Tom in Frankrijk. We hebben een pandje op het oog en gaan nog iets ‘nieuws’ bekijken. Zal er een toekomst in Frankrijk voor ons in het verschiet liggen...? Tijd zal het leren! Sinds 3 weken hebben we Franse les van een Candie, een oud collega van mij die ook in Zwolle woont! Best een lastige taal hoor!

 

En zo vliegt de tijd in een razend tempo voorbij! We genieten nog maar even van de laatste dagen van 2019. Wij wensen iedereen via deze weg gezellige dagen en een positief, gezellig, bijzonder maar vooral gezond 2020!

Wat een lekker huisje

Sinds anderhalve week zitten we op ons ‘vastere’ plekje. Een heerlijk huisje in Zwolle op loopafstand van het centrum. Voor de mensen die Zwolle een beetje kennen, het is in de wijk Assendorp. Sinds we terug zijn hebben we al meer dan 10.000 km gereden! Dat is inclusief ons tripje naar Frankrijk. Maar toch. We zijn blij dat we onze oude bolide nu een beetje rust kunnen gunnen. Er staan hier 2 fietsen voor de deur. D’as  lang geleden dat we een nieuwe stad per fiets hebben ontdekt! In het ‘boottijdperk’ deden we alles met de benenwagen. En ook dat is heerlijk om lekker te banjeren door Zwolle. Zo leuk om steeds weer nieuwe dingen te ontdekken!

 

We zitten vaak met ons Franse leerboek op de bank. Ons ‘Frankrijkverhaal’ zit echt in ons hoofd. De planning is om na de kerst weer een tripje te maken naar Tom en van daaruit weer een kijkje te nemen bij de pandjes die we op het oog hebben. Prima om ook midden in de winter een kijkje te nemen..... kijken of het dan ook bevalt!

 

Voordat we in Zwolle neerstreken hebben we nog in Mijdrecht gebivakkeerd in het huis van vrienden die naar Zuid Afrika op vakantie waren. Na hun vakantie gingen ze hun keuken verbouwen. Paul heeft geholpen de oude keuken weg te halen. Het klussen gaat al een beetje kriebelen. Ervaring opdoen om straks te gaan klussen in Frankrijk. Het begint al een beetje te kriebelen.

 

Paul zijn zwangere dochter Marieke ging een geregistreerd partnerschap aan met Michel, in Amsterdam. Gezellig moment met de hele familie bij elkaar. Gezien de prijzen van het parkeren in Amsterdam kozen we om met de trein te reizen. Dat is vanuit Zwolle net iets meer dan een uur! Prima! Gelijk de tentoonstelling van Rembrandt en Velazquez in het Rijksmuseum te bekeken. We maken goed gebruik van onze museumjaarkaart!

 

Voor ons vertrek met de Full Circle heb ik een kookbedrijfje gehad, MNIEKOOKT. Daarmee kookte ik op lokatie, verzorgde kookworkshops etc. Ik kookte regelmatig bij een mooie groepsaccomodatie in het zuiden van Friesland, de Zonneroos. 

Hoe verbaasd was ik dat Petra mij belde of ik een opdracht voor haar wilde doen. Koken voor 10 personen, college b&w van Opsterland! Het 3 gangen menu was prima gelukt. Thuis had Paul voor het grand dessert al een mooie Franse appeltaart gebakken. Gezien onze toekomstplannen doen we deze kookopdrachten samen. Dus als je ons in wil huren voor een leuk dinertje..........

 

 

Een vaste plek!

De aankomst in Harlingen is alweer 3 maanden geleden. Het inburgeren lukt best. Alleen het weer is heel erg wennen voor ons. Na 8 jaar voornamelijk de korte broek aan is het dragen van truien, sokken en jassen best een ‘gedoe’.

Van het weekend zijn we op de boot in Makkum geweest. De houtklus is klaar! Op 2 plekken was het hout niet mooi meer. Met hulp van Marco ziet het er weer prachtig uit. Marco is scheepstimmerman en een ware vakman. Dus heb je een hout klus en wil je een prachtig resultaat? Wij kunnen je Marco van harte aanbevelen.
Van de week onze tas weer in- en uitgepakt. Weer een nieuw logeeradres. Daar komt binnenkort voor een poosje een eind aan. Nee, we hebben nog geen knopen doorgehakt. Eerst de boot verkopen!
Maar we hebben wel een plekje voor ruim 5 maanden! Ons nieuwe plekje wordt Zwolle!!
Jacques en Annet van de zeilboot Panache gaan voor 5 en een halve maand naar hun boot. En wij mogen gebruik maken van hun leuke huisje in Zwolle!
Dus we gaan ons richten op een tijdelijke baan vinden daar. Want het Frankrijk verhaal zit nog in ons hoofd!
We werken nog regelmatig bij Bert (heatfan), bezoeken vrienden en musea. Komen eigenlijk nog steeds tijd te kort.

Zeilvrienden

Het sluiten van vriendschappen op het water gaat heel anders dan op het land. Je hebt veel sneller contact. Zeker met landgenoten. Maar ook met zeilers uit andere landen.

Er is een ongeschreven regel dat men elkaar helpt. Niemand leeft met een agenda. Als je elkaar tegenkomt, voor het eerst of na lange tijd weer, is een afspraak snel gemaakt. Vaak voor dezelfde avond nog.

De laatste week hebben we meerdere ‘afspraken’ met zeilvrienden.

Stijn en Yvette van de Amuse plannen zaterdag 28 september aan te komen na een reis van 2 jaar in hun thuishaven Lelystad. Als zeiler heb je te dealen met de elementen. Het weer ziet er bereslecht uit voor die dag. Ze nemen het wijze besluit om dinsdag al naar Lelystad te varen. Niks zwaaiende, toeterende mensen op de kade.... maar wij besluiten toch op zaterdag naar Lelystad te gaan. Waar we een volle boot treffen, je staat er versteld van hoeveel mensen er in een zeilboot van een metertje of 12 kunnen! Het is een emotioneel weerzien en heel erg gezellig! Het zijn toppers die hun droom hebben verwezenlijkt en verrijkt zijn terug gekomen van hun bijzondere reis. Ze schrijven trouwens erg leuk. Je kunt hun avonturen (terug)lezen op hun website.

 

Maandag avond hebben we ons opgegeven voor een lezing van Ivar en Floris. Wij zijn hen zeilend niet tegen gekomen. De vriendschap gaat verder terug naar de tijd dat Paul en Ivar instructeurs waren bij de Zeezeilers van Marken.

Ivar en Floris zijn 3 jaar onderweg en zijn ‘even’ in Nederland. Hun boot de Lucipara2 ligt momenteel in Chili. Zij maken een bijzondere reis, ze proberen zo veel mogelijk projecten, bedrijven te bezoeken die maatschappelijk verantwoord ondernemen en daar de aandacht voor te krijgen. Ze noemen zich ‘Sailors for Sustainability’. Het is een boeiende en bovendien gezellige avond in de haven van Enkhuizen op het zeilend Grand Café schip Schuttevaer. Het is inspirerend hen te volgen via hun website.

 

Dat ik de laatste tijd minder met Instagram en Facebook bezig ben blijkt wel. Via Instagram zie ik een berichtje van Annet en Jacques. Ze schrijft;”kijk eens waar wij zijn”. De Full Circle prijkt op de foto die ze mee stuurt! Ik zie het pas een week later! Jammer dat we hen gemist hebben, maar we maken een afspraak voor een paar dagen later.

We hebben elkaar voor het laatst gezien in Cuba (Havana). Ruim 6 jaar geleden. En pakken de draad zo weer op! De avond vliegt voorbij. Er valt zoveel ‘bijtepraten’

Annet kan waanzinnig goed tekenen. Ik heb al eerder illustraties van haar gepost. Je kan hele leuke ansichtkaarten van haar versturen via Kaartje2go. Ze komen aan met een fles wijn. De verpakking staat vol met illustraties, allemaal met een Frans tintje. Ik heb er vergeten een foto van te maken. En wij zijn weer ‘on the move’. Maar die houden jullie te goed. De zeilboot van Jacques en Annet heet Panache. Zij gaan binnenkort weer terug naar Guatemala waar de Panache ligt. Ook zij hebben een mooie website om te volgen met uiteraard veel leuke tekeningen.

Herfffsssssssttttt.....

Oh dat is ongelofelijk lang geleden voor ons. Na bijna 8 jaar voornamelijk in zonnige oorden te hebben vertoefd. Herfstweer..... brrrrrr, het geweldige weer van het vorige weekend heeft plaats gemaakt voor buien, bakken met regen en koudere temperaturen. Volgens mij is het vandaag nog geen seconde droog geweest. Stiekem de verwarming al een beetje aan.

 

Het is zo’n groot contrast met de twee weken in Frankrijk. Daar  schoven we ‘s avonds voor het diner aan onder de grote kastanjeboom bij Tom op Labrot met de korte broek en een t-shirt aan. Om te genieten van Tom zijn geweldige kookkunsten. Het doel van ons bezoek aan Frankrijk was vooral uit te vinden en voelen of het een optie is voor ons om daar een nieuw leven op te bouwen.

 

Met een Nederlands/Franse makelaar hebben we een paar panden bekeken. Met veel mogelijkheden. Maar och wat enorm veel werk moeten we verzetten om daar iets van te maken. Ideeën & fantasie genoeg, maar of het uitvoerbaar is..... dat vergt heel veel tijd.

 

Een ander huis met 1 bestaande gite is misschien een beter uitgangspunt. Kunnen we een 2e gite later maken en de eerste al verhuren. Zijn we tenminste gelijk al in business. De plek is mooi... er hoort bovendien nog een ander pand bij met een cafe/koffieshop. Ik zie mezelf al heerlijke taarten, simpele gerechten, koffie en thee verkopen. Niet iets waar we direct aan gedacht hebben. Maar mijn horecahart gaat er wel sneller van kloppen. ‘Alles is mogelijk’. We houden alle opties open, willen geen overhaaste beslissingen nemen. Onze gevoelens, plannen, ideeën, alles vloeit door elkaar heen.....

 

Ach de boot moet eerst nog verkocht worden, dus we hebben nog de tijd om verder te kijken, nog een keer naar Frankrijk te gaan. Meer huizen te bekijken. Het voelt in ieder geval goed. De natuur, de ruimte, het weer.

Enfin...... de tijd zal het leren. We hebben er het volste vertrouwen in dat het vanzelf duidelijk gaat worden waar onze toekomst ligt.

Onderweg naar Frankrijk

Het leven op de Full Circle voelt nu al als een 'ander leven'. We zijn nog geen 2 maanden terug van onze wereldreis. Toch lijkt het al veel langer. De boot is zo goed als leeg. We willen nog een paar klussen doen. Maar elke keer als we op de Full Circle zijn voelt het vreemd. Ik denk dat we toe zijn aan een volgende stap. Maar die beslissing neem je niet zo 1-2-3.
Het appartement in Haarlem waar we momenteel verblijven is super. Wat een ontzettend leuke stad is dat zeg. Mooie musea, leuke straatjes, terrasjes en ook de bioscoop hebben we al met een bezoekje vereerd. En alles op loopafstand! Het is eigenlijk een leuke manier om ons eigen land nog beter te leren kennen. Het leven als huisoppas en zwerven tussen de momenten dat we van het ene in het andere huis hoppen, bevalt ons eigenlijk nog prima. Langzamerhand zal voor ons duidelijk gaan worden waar onze toekomst ligt. Waar we blij van gaan worden op de langere termijn.

Ons idee om eventueel een nieuw leven op te bouwen in Frankrijk is een van onze toekomstideeën. Lekker de ruimte hebben, gites gaan runnen. Een soort van leven op de Full Circle maar dan met vaste grond onder de voeten. Het ontvangen van gasten, lekker koken, een mooie plek creëeren. Maar is Frankrijk een land waar we ons happy kunnen gaan voelen? Dat moeten we eerst eens onderzoeken.

We contacten Tom en kijken of we een afspraak kunnen maken om 'langs te komen'. Na een beetje schuiven en plannen kunnen we de eerste paar dagen bij Jacqueline (Tom's vriendin) midden in de Dordogne terecht en later op Labrot.

We besluiten de ruim 1000 km niet in 1x te rijden maar rustig aan, de snelweg mijdend, in 3 dagen te doen. De eerste stop is in de buurt van Dinant. Per toeval vinden we een prachtige plek bij een mooi kasteel. Het bijgebouw is pas een paar maanden open. De inrichting spreekt ons erg aan. De sfeer is bijzonder en de kamers, zeker voor wat we moeten betalen echt uitstekend. Ze hebben bijzondere plannen: slapen in huifkarren en boomhutten. Echt een aanrader als je er eens op uit wil, niet al te ver weg.

Dag 2 rijden we tot de Loire. Het hotel waar we overnachten klinkt erg leuk op booking.com maar blijkt niet echt bijzonder te zijn. Het ontbijt is wel prima. Met een tevreden gevoel rijden we het laatste stuk. Eerst Tom en Marga (zijn schoonmoeder) gedag zeggen voordat we doorrijden naar de Dordogne. Het is een heerlijk weerzien. Het is alweer een jaar geleden dat we elkaar zagen.

Het gaat vast een prima tijd worden in Frankrijk.

Culturele dingen & Huizenoppassen

Een van de dingen die we misschien wel het meeste hebben gemist op onze wereldreis zijn wel de culturele zaken. Op de route die we hebben gevaren liggen geen grote steden laat staan dat je er mooie musea tegenkomt. Af en toe wel een lokaal museum, wat we altijd wel mee pakten.

 

Dus wat is er meer voor de hand liggend dan een museum jaarkaart aanvragen! Die hebben we inmiddels op ons postadres gekregen. We zijn klaar voor een culturele inhaalslag. Momenteel passen we op het huis van vrienden in Haarlem. Binnenkort maar eens beginnen met het Frans Hals museum en het Teylers Museum. We genieten volop van het lopen en fietsen door deze prachtige oude stad met mooie grote parken. Vandaag de Grote of St Bavo Kerk bekeken.

 

De Full Circle ligt mooi in de haven van de Prins van Oranje. Een kleine gezellige haven waar onze makelaar esailing zit. De Full Circle ligt ‘Pole Position’. Lekker makkelijk bij het leeghalen van ons drijvende huisje. Hoeven we niet te sjouwen over de steigers. Ondertussen hebben we al 3 volle auto’s afgevoerd. Het wordt al aardig leeg. Het is nog steeds een raar gevoel……. We doen nog een paar klussen op de boot. Marco is een vriend via de Zeezeilers van Marken. Hij is scheepstimmerman en helpt ons met een paar houtklussen.

 

We combineren het bezoeken van vrienden met een beetje werken (de ventilatortjes van Bert), wandelen, fietsen en genieten van het prachtige weer in Nederland. Hoewel het wel een beetje té warm is. Ach, dit is geen klagen hoor…..

Aan het werk

Week 3 van de inburgering is alweer in gegaan. Vadertje tijd gaat als een razende voorbij. Met een volle auto richting de zus van Paul in het oosten des lands. We hebben geen vaste woonplek en de boot 'moet' leeg. We hebben al aardig opgeruimd in de boot. De waterlijn komt steeds hoger te liggen.
Dan weer richting het westen om 3 dagen te werken. Dat hoort ook weer bij inburgeren. Een vriend van ons heeft een klus.... Hij verkoopt ventilatortjes voor op de centrale verwarming. Om de warme lucht te circuleren, zodat je minder energie verbruikt. Deze 'apparaatjes' moeten in elkaar gezet worden. Mooi klusje om weer een beetje aan een werkend leven te wennen. Niet dat we de laatste 8 jaar niet hebben gewerkt. We hebben zelfs heel hard gewerkt. Maar het voelt toch anders!

Ondertussen maken we plannen om richting Frankrijk te gaan. Al de keren dat we bij Tom en Marieke op hun prachtige plekje Labrot zijn geweest was het al herfst. We willen eens een kijkje nemen in de zomer. Zou het een plek (land) zijn waar wij onze draai zouden kunnen vinden, kunnen aarden? Bij Tom in de buurt?
Ik zit al maanden lang 'huisjes-sites' te checken.

Omdat we bijna 10 jaar lang in ons pensioengat in de rondte hebben gevaren moeten we echt nog flink veel jaren werken. We denken al jaren aan een bed & breakfast. Maar de huizenprijzen in Nederland zijn zo enorm uit de pan gerezen...

We hebben een goed voorbeeld aan Tom. In een paar jaar is zijn Labrot uitgegroeid tot een waar paradijs. Hoe mooi zou het zijn als we in de buurt van hem kunnen wonen? Elkaar kunnen helpen. Op elkaars 'toko' kunnen passen, mocht dat nodig zijn.

Een voordeel van Gites verhuren in plaats van een b&b runnen is dat je aparte gebouwtjes hebt. De mensen zitten niet bij je in huis. Dus er is letterlijk wat afstand.
Dus op zoek naar een oud boerderijtje of zo met bijgebouwen.

Enfin... Het gaat vanzelf uit kristalliseren wat het gaat worden voor ons.....
Ondertussen genieten we met volle teugen van Nederland. Fietsen, wandelen en vrienden zien. Misschien ligt er een toekomst in Nederland voor ons in het verschiet...... Alle opties staan open! Laten we maar langzaam gaan voelen waar we weer gaan wortelen!

We leven weer met een agenda

Waar we op de Full Circle een agenda-loos leven leiden, hebben we hier (samen) weer een agenda. Op de Full Circle hoefden we alleen de data in de gaten te houden wanneer er gasten aan boord kwamen. Andere afspraken (met andere zeilers) maakte je vaak op de dag zelf. Geen agenda’s tevoorschijn halen en ver in de toekomst iets plannen omdat dat de eerste gemeenschappelijke mogelijkheid is. Het leven is overzichtelijk, eenvoudig en relaxt.

 

Onze eerste weken hebben we best veel afspraken. Vrienden van ons (Sjaak en Anja) gaan verhuizen en aangezien daar nog wat opgeslagen spullen van ons staan moeten we hiervoor andere plekjes zoeken. Ook doen ze veel spullen weg. Wij mogen spullen waar we in de toekomst wat aan denken te hebben meenemen. Nóg meer spullen om weer op te slaan.

 

Ook de boot moeten we leeghalen. Regelmatig sjezen we met een auto vol spullen over de Nederlandse wegen. Er zijn nog wat plekjes op de zolders bij Paul zijn broer en zus waar we iets kunnen parkeren. Marco een connectie via de Zeezeilers van Marken biedt ook ruimte aan. Hoera..... we kunnen onze spullen kwijt totdat uit gaat kristalliseren waar we gaan neerstrijken en wat we gaan doen. Tot dan leven we als nomaden. Hier een paar nachtjes, daar een paar nachtjes. Net als de keren dat we op vakantie waren in Nederland. Zo voelt het nu ook.....

 

We plannen onze weg door Nederland heen. Ondertussen zien we familie & vrienden. Zondag (gister) kwam er een kijker voor de boot. Dus een paar dagen naar Makkum om flink te poetsen en nog meer leeg te ruimen. Daar komen mijn ‘vliegvriendinnen’ Josepha en Christine voor een gezellige middag. Op zaterdag halen Rita en Steef ons op om naar Stavoren te gaan om naar het Skûtsjesilen te gaan kijken. Voor mij de eerste keer! Wat een bijzonder evenement.

 

Allemaal heel erg gezellig. Maar zonder agenda had ik het allemaal niet kunnen onthouden!   

En....... ondertussen een beetje geland?

Een week na onze geweldige aankomst in Harlingen. Ik zit net de foto’s weer te bekijken en geniet nog een beetje na! Wat een overweldigend weerzien met Familie & Vrienden. We zijn alweer een week verder. Een week waarin alweer veel is gebeurd. Zeker voor ons die niet gewend meer zijn aan het snelle & hectische leven.

Zondag

Zondag nog even nagenieten van de aankomst. Dochter Marieke met vriend Michel ligt met hun bootje ‘de Traballo’ naast hun grote zus ‘de Full Circle’. Zij komen gezellig ontbijten. Later op de dag gaat de zij ‘de grote oversteek naar Terschelling te maken’. Paul kijkt mee naar het weer en de route.  We zitten rond springtij en het water is zo hoog dat de keersluis een paar uur dicht gaat. In de tussentijd doen we een bakkie bij Peter en Ria op hun mooie boot de Helena. Zij hebben een vakantie richting Scandinavie een paar daagjes vertraagd om de Full Circle te zien binnenkomen.

Sjaak en Anja hebben overnacht in Anna Caspari. Zij schuiven aan voor een gezellige lunch op de Full Circle (met Champagne). Daarna zwaaien we Marieke en Michel uit. De boot van Hans en Carool (de Panache) ligt ook in de Zuiderhaven. Ook daar stappen we aan boord voor een lekker drankje. We hebben aardig wat te doen zo’n eerste dag. Als we naar bed willen gaan horen we “Full Circle”.... het blijkt Ida, zij heeft het logo van de Full Circle ontworpen en zag terwijl ze een wandeling maakte de Full Circle liggen. Dan heb je best wat bij te kletsen....

Maandag

AutoHans zoals we Hans van Carool noemen heeft ons geholpen met een auto zoeken. Want waar ben je zonder vervoer? We stappen in de trein en maken gelijk al ons eerste inburgeringsfoutje. We dachten in te checken in de trein... FOUT... dat moet je op het perron doen. En ja... je raad het al...controle!! Gelukkig treffen we een aardige conducteur die ons verhaal geloofd en bovendien kan zien dat we lang geleden onze OV chip hebben gebruikt. Dus gelukkig niet 2x een boete van 50 Euro!

De auto die we op het oog hadden blijkt een prima karretje te zijn. Een aardige Friese Autoverkoper maakt alles in orde. Wij regelen zelf de verzekering online en we rijden een uurtje later weg in onze ‘nieuwe’bolide met trekhaak!

Dinsdag

Weer een emotionele dag. De Full Circle ‘moet’ de verkoop in! We leggen haar in de haven ‘De Prins van Oranje’ in Makkum. Paul heeft ondertussen zijn racefiets opgehaald bij broer Hans. Met de auto en in de fiets achterin naar Makkum en op het fietsje terug naar Harlingen. Zo hebben we de auto alvast in Makkum!

Ja, dit wordt misschien wel ons laatste tochtje met de Full Circle. Over de boontjes door de sluis bij Kornwerderzand naar Makkum. Het is bloedheet en knetterdruk op het water. Er liggen al heel wat boten te wachten voor de sluis. We hoeven maar 1 schutting te wachten.

Het blijkt dat we geluk hebben. De brug over de Afsluitdijk gaat niet meer open. Door de warmte zet deze zo uit dat ie niet meer open kan!

De haven in Makkum is niet al te diep. Om de Full Circle op haar plekkie te krijgen moet Paul behoorlijk gas geven om haar door de blub te krijgen! Maar het is een prima plekje. Nu maar hopen op een koper voor ons zeilende huisje.

De rest van de week...

We boffen dat het vakantietijd is. Een huis hebben we niet. En vastomlijnde plannen ook niet! Manon & Frank zijn met vakantie en we mogen in hun huis in Vinkeveen logeren! Heerlijk! Al moeten we wel wennen aan de afstanden die we in huis afleggen!! Wat een verschil met ons huisje van 15 meter! Net als wanneer we met vakantie waren plannen we de afspraken in de buurt. Maar we hoeven niet zoveel te plannen. We zijn terug en hebben de tijd! Paul is helemaal blij om weer te fietsen. Ik ga met de auto en hij fietst naar de volgende bestemming/afspraak. En ’s Avonds gooien we de fiets gewoon achterin de bolide en rijden terug naar ons tijdelijke adres in Vinkeveen.

Het blijft maar knetterwarm. Er worden in Nederland hitterecords gebroken. Over de 40 graden! Nou zijn we aardig wat gewend maar het is best benauwd. Maar het is wel lekker terug komen. Beter dan in de herfst met vallende blaadjes en regen!

Vanavond gaan we naar Klein Orkest in het Zuiderpark theater. Dat was het enige (eerste) wat we in de agenda hadden staan bij aankomst!

 Uitslingeren & Inburgeren

We zijn terug in Harlingen. Na 8 jaar. Op het log staan 58.559 nautische zeemijlen. Voldoende voor een rondje rond de wereld. FULL CIRCLE.

De laatste etappe ging van Terschelling over de Waddenzee naar Harlingen. Met de stroom mee. Tussen de banken door. Slenk, West Meep, Blauwe Slenk, Pollendam, vertrouwd terrein. Het waait flink en er moeten wel 2 reven in het zeil. We hebben een volle boot. Hans vaart mee, Erik en Eric, Marijke, Jim en Carla. Vlak voor de haven strijken we de zeilen. Snel nog even de vlaggetjes omhoog.

Vlaggetjes van de tientallen landen waar we voor korte of lange tijd te gast zijn geweest. Gastenvlaggetjes. Op de kade bij de keersluis staan veel mensen. Er wordt getoeterd en geroepen. Nog even aanmelden bij de havendienst. “ Havendienst Harlingen, zeiljacht Full Circle is terug na 8 jaar”. “Full Circle, welkom terug, u kunt door naar de Noorderhaven”.

En terwijl het zonnetje doorbreekt varen we langzaam naar binnen en zien we familie en veel vrienden staan. Het is geweldig. Wat een ontvangst.

Voor het Noorderke in de Noorderhaven is een plekje voor ons vrijgehouden. Hee, wat doet dat kleine blauwe bootje daar nou? Het is de boot van dochter Marieke en haar vriend Michel. Speciaal naar Harlingen gevaren om ons op te wachten. Wat leuk!

Marco bekommert zich om het goed afmeren van de boot. Wij kunnen de kade op en iedereen begroeten. Wat geweldig zo’n ontvangst, Velen kennen elkaar. Vrijwel iedereen is ook één of meerdere keren aan boord geweest. Heeft een stukje meegevaren van onze reis. Onze reis?

En nu? Ja, dat is de meest gestelde vraag van de afgelopen tijd. Weg gaan is een heel gedoe. Met het verkopen van je huis, opzeggen van werk, loslaten van vrijwel alles, afscheid van familie en vrienden. Maar terugkomen is ook heel wat. De wereld draait nog altijd door. Er is veel veranderd. Maar we hebben er vertrouwen in dat we ons plekje wel weer gaan vinden. Eerst maar een beetje wennen. Uitslingeren & Inburgeren.

De laatste keer dat.....

 

Langzaam begint het ochtend te worden. Het is 04.30 uur en ik kan al zoveel contouren onderscheiden. Compleet anders dan in de tropen, waar het wel 12 uur donker is! Iedere keer is het weer een prachtig moment om de nieuwe dag te zien beginnen. Ik betrap me er de afgelopen weken steeds op dat ik denk 'dit is de laatste keer dat....', zoals ook nu weer. Dit is een van onze laatste nachten op zee......

 

Het is hier wel anders varen dan in de tropen. Het is daar 's nacht vooral opletten op het weer (squalls) en heel af en toe op een andere boot. Maar hier in het Kanaal varen we evenwijdig aan de shipping lane. Het is druk hier. Het stikt hier van de boten, knipperende boeien, bakens en vuurtorens. En om de haverklap kwettert er wel wat uit de marifoon. Dat zijn wij echt net meer gewend. Kortom het is hier echt opletten geblazen. Straks moeten we ook nog een paar keer door de shipping lane. Die zijn we trouwens op onze wereldomzeiling sporadisch tegen gekomen. Voor de niet nautische mensen onder ons; een shipping lane is een soort van snelweg voor grote schepen op drukke punten. Waar ze zonder verstoringen kunnen doorvaren.

 

Wat heerlijk is aan zeilen is dat het zo langzaam gaat. Dan kan ik ook langzaam aan de verandering wennen. Anders is de overgang in een keer wel heel erg groot! Het gaat toch al zo snel!

 

 

Maak een Gratis Website met JouwWeb